Witam wszystkich, to mój pierwszy post.
Czy ktoś mógłby mi przystępnie wytłumaczyć zalety korekcji obiektywów do nieskończoności?
Witam,
Co prawda pytanie bylo zadane dawno ale moze komuś się przyda informacja.
Na tak postawione pytanie nalezy odpowiedzieć że w stosunku do obiektywów skorygowanych do skonczonej długoścu tubusu nie ma żadnych zalet.
W stosunku do obiektywów należy rozpatrywać jak skorygowane sa poszczegolne aberacje optyczne. I możemy wtedy mówić o obiektywach achromatycznych, planachromatycznych, apochromatycznych i planapochromatycznych.
W lepszych mikroskopach dodatkowo okulary koryguja poszczególne aberracje obiektywów.
Natomiast korekcja do nieskonczoności odnosi się do całego układu optycznego mikroskopu a tym samym i do obiektywu.
Oznacza to ni mniej ni wiecej jak to, że za obiektywem a przed okularami promienie biegną równolegle i w tę przestrzeń mozemy dodatkowo wkładac rożnego typu dodatkowe moduły. Dotyczy to zwłaszcza badawczych mikroskopów uniwersalnych z możliwością ich rozbudowy. Proponuje zerknąć tu na strony producentów wielkiej czwórki - firm Leica, Nikon, Olympys i Zeiss.
W mikroskopach przeznaczonych do celów rutynowych laboratoryjnych czy edukacyjnych parametr ten nie ma zupełnie żadnego znaczenia.
Liczy się jakość wykonania optyki a tę bardzo ciężko jest sprawdzić.
Można zastosować test - gwiazdę Siemensa lub test Abbego lub oglądać konkretne preparaty np. specyficzne okrzemki, w których znamy fizyczne odleglości poszczególnych ich struktur. Oceniamy również kontrast, głębię ostrości itp. itd.
Polecam książkę Maksymiliana Pluty Mikroskopia Optyczna ( w bibliotekach technicznych)
stronę w j. polskim:
a także strony w j. angielskim, gdzie bardzo dobrze wytłumaczono zasadę pracy poszczególnych modułów i elementów mikroskopów i różnych technik badawczych:
Pozdrawiam,
Jerzy
Dziękuję za info i pozdrawiam.