















Trudna sprawa. Nie ma dobrego klucza. Większość cech przemawia za Vibrissea flavovirens
a mierzyłeś worki i zarodniki?
Pojedyncza jednostka part-spores, złożona z 3 sept i 4 komórek mierzy 27-32 × 1,5-2,5 w zależności od dojrzałości. Zachowane 2-jednostkowe zarodniki (8 komórek) ponad 60 micro. Jeśli pełny zarodnik składa się z 16 komórek daje to ponad 120 micro.



Nowa kolekcja z tego samego kijka z 10 sierpnia. Co ważne, największe owocniki są na krótkich trzonkach
Zarodniki 4 częściowe, 15 przegrodowe, 16sto-komórkowe.







1 częściowe (4-komórkowe):
(23)26-33 (40) micro.
2 częściowe (8-komórkowe):
55-68 micro.
Niepodzielone (dwa zewnętrzne dłuższe, 2 wewnętrzne krótsze (111-135)
111 (32+50+32),
112 (30+25+24+33),
114 (33+23+55),
124, 124,
126 (64+28+34)
132 (64+33+33)
135



Przykładowy worek 184×5,5 (25-45 podstawy bez zarodników), IKI minus


Kolejne warstwy excipulum od zewnętrznej (owalne), do środka (palisadowe)




Owocniki przyprószone wyrzuconymi zarodnikami (niebieskie zakreślenie to kadr z filmu właśnie wyrzucanych zarodników pod mikroskopem)
Wnioski końcowe. Po przeanalizowaniu i przeczytaniu wszystkiego co jest w internecie na temat różnic w obrębie Vibrissea przyjmuje koncepcję Barala że decydujące jest w tym przypadku (moje zarodniki i worki są znacząco mniejsze niż opisane w literaturze i w kolekcjach prywatnych) jest charakter zarodników, proste, łamliwe na 4 części. Skoro takie są to jest to Vibrissea flavovirens.