2026-07-16 Jaworzno Długoszyn - skałka pod Ogonem - część 2

Idę dalej. Teraz to trasa oznaczona kolorem czerwonym.

Na lewo las u podstawy stoku, na prawo za zaroślami linia kolejowa.

Mijam czeremchę - Padus avium.

Jest kolejny dąb - Quercus rubra.

Są nawłocie - Solidago gigantea i sadziec - Eupatorium cannabinum.

Jest miejsce pamięci.

Kiedyś działały tutaj Jaworznickie Komunalne Kopalnie Węgla.

Wchodzę do pobliskiego lasu. Jest omszały kamień i nerecznica - Dryopteris filix-mas.

Jest sporo brzóz - Betula pendula żywych i martwych.

Oto szczyt skarpy.

Oto stok skarpy.

Oto pierwsza skałka.

Idę dalej. Mijam młode dęby - Quercus rubra.

Odnajduję początek skałek.

U podstawy stoku leżą omszałe kamienie.

Jest grupa pospolitych paproci. Oto nerecznica - Dryopteris filix-mas.

Oto wietlica - Athyrium filix-femina.

Oto większy fragment ściany właściwego kamieniołomu.

Zerkam ku drodze. Widać brzozy - Betula pendula.

Oto zasadnicza część kamieniołomu. Spatynowane ściany pokrywa jaskrawa Trenthepohlia.

Zauważam siewkę klonu - Acer platanoides.

W ścianie widać fragment osadu ze śladami warstwowania przekątnego w dużej skali.

Oto izolowana skałka.

Zauważam kępę opończyka - Encalypta streptocarpa.

Na powierzchni znajduje się tajemnicza płaskorzeźba.

Oto kolejne fragmenty ściany kamieniołomu. Jest bardzo spękana.

Są fragmenty struktur komórkowych. Tutaj wyścielają je kryształy.

Oto kolejne fragmenty spękanej ściany.

W okolicy natrafiam na brzozę - Betula pendula ssp. obscura.

Oto ostatnie spojrzenie na ścianę pokrytą glonem Trenthepohlia. Skała ma struktury komórkowe.

Wychodzimy na drogę. Zawracamy. To pierwsza zielona strzała. Na początku ostrożeń - Cirsium oleraceum.

Zauważam buka - Fagus sylvatica.

Jest grupa lebiodki - Origanum vulgare.

Mijamy spore mrowisko.

Jest świerząbek - Chaerophyllum aromaticum.

Na nim przebywa obnażacz złotolitka.

Jest bzyg - Episyrphus balteatus.

Wchodzę do lasu. To druga zielona strzała.

Jest oznakowanie szlaku.

W drzewostanie dominują dąb - Quercus rubra oraz robinia - Robinia pseudoacacia.

Wchodzę na skraj muraw galmanowych. To trzecia zielona strzała. Mijam ścięte ale odradzające się dęby - Quercus rubra.

Trafił się kruszczyk - Epipactis atrrorubens.

Oto kolejne wycięte dęby - Quercus rubra.

Jest chaber - Centaurea stoebe.

Oto kolejne dęby - Quercus rubra i spora otwarta przestrzeń.

Zawracając ku drodze mijam kępę wierzby - Salix repens.

Są goździki - Dianthus carthusianorum i pojedyncze dęby - Quercus rubra.

Oto ostatni fragment lasu przed miejscem postoju samochodu.