Problem z oznaczaniem turzyc o podobnych cechach charakterystycznych, np. turzyc rozłogowych z sekcji Ammoglochin (choćby te sugerowane na zdjęciach Carex praecox czy C. arenaria) polega na wyborze odpowiedniego momentu ich wzrostu i rozwoju. Najczęściej jest to końcowa faza generatywna, gdy turzyce mają już dobrze wykształcone kwiatostany, czyli kłoski, pęcherzyki i przysadki. Są to najważniejsze, podstawowe cechy charakterystyczne potrzebne do prawidłowego oznaczenia gatunku turzycy. Oczywiście cechy wegetatywne np. łodygi, liście, podsadki, pochwy, języczki też są ważne. Warto zatem poczekać aż turzyce przekwitną, wykształcą kwiatostany i inne cechy, tak żeby na zdjęciach były bardziej wyraźne.
Zdjęcia ilustracyjne 1, 3 i 4 oraz siedlisko sugerują C. praecox. Turzyca wczesna coraz częściej spotykana jest na siedliskach antropogenicznych - poboczach dróg, murawach i trawnikach wokół obiektów przemysłowych, węzłów kolejowych czy na wspomnianych wałach przeciwpowodziowych.
Dzięki
Tak. C. praecox.